Open huwelijk verwijst doorgaans naar een huwelijk waarin de partners het erover eens dat ieder zich bezighouden met onechtelijk seksuele relaties, zonder dat dit wordt beschouwd als ontrouw. Er zijn veel verschillende stijlen van het open huwelijk, met de partners met uiteenlopende niveaus van input op de activiteiten van hun echtgenoot.
De oorsprong van de term huwelijk open blijven duister. Onderzoekers in de jaren 1960 gebruikte de term huwelijk open voor de beschrijving van de individuele vrijheid in de keuze van huwelijkspartners. Gesloten huwelijk betekende individuen moest trouwen met iemand die gebaseerd is op een sociale verbodsbepalingen en sociale eisen. Open huwelijk betekende particulieren kunnen kiezen om te trouwen iemand op basis van persoonlijke voorkeuren.
Nena O'Neill en George O'Neill veranderde de betekenis van het woord met de 1972 publicatie van hun boek Open Huwelijk, die meer dan 1,5 miljoen verkochte exemplaren. De O'Neill geconcipieerd als een open huwelijk, waarbij elke partner heeft ruimte voor persoonlijke groei en zich kan ontwikkelen buiten vriendschappen. De meeste hoofdstukken in het boek behandeld met niet-controversiële aanpak van de revitalisering van het huwelijk op gebieden van wederzijds vertrouwen, de rol flexibiliteit, communicatie, identiteit, en gelijkheid. Hoofdstuk 16, getiteld "Love Without Jaloezie", 20 bladzijden gewijd aan het voorstel dat er een open huwelijk kan onder meer bepaalde vormen van seksualiteit met andere partners. Deze concepten op het culturele bewustzijn en de term "open huwelijk" werd een synoniem voor seksueel niet-monogame huwelijk, tot spijt van de O'Neill. In 1977 publicatie van The Huwelijk Uitgangspunt, Nena O'Neill gepleit seksuele fidelity in het hoofdstuk van die naam. Tegen die tijd echter het concept van de open huwelijk als sexueel niet-monogame huwelijk had gekregen een eigen leven leiden.
Vandaag de dag, met veel inzet paren die niet op zoek formele huwelijk, de term is vaak gegeneraliseerd naar 'open relatie' of 'niet-monogamie die verantwoordelijk is'. Het concept van seksueel open versus gesloten wordt soms ook toegepast op drieklanken of andere groepen groter dan twee.
De incidentie van een open huwelijk is de frequentie waarmee de open huwelijk plaatsvindt. Verschillende definities problemen bemoeilijken pogingen om te bepalen van de incidentie van een open huwelijk. Mensen hebben soms aanspraak op open huwelijken wanneer hun echtgenoten het niet eens. Paren kunnen overeenkomen om onechtelijk seks, maar nooit daadwerkelijk onechtelijk geslacht. Sommige onderzoekers definiëren open huwelijken worden in een zeer smalle termen. Ondanks deze moeilijkheden, onderzoekers hebben geschat dat tussen 1,7 procent en 6 procent van de getrouwde mensen zijn betrokken bij open huwelijken. De incidentie van een open huwelijk relatief stabiel gebleven gedurende de laatste twee generaties.
Paren in open huwelijken mogelijk de voorkeur aan verschillende soorten onechtelijk relaties. Paren die liever buiten de nadruk op liefde en relaties emotionele betrokkenheid zijn polyamorous stijl van een open huwelijk. Paren die de voorkeur geven aan relaties buiten het benadrukken van seksuele bevrediging en recreatieve vriendschappen hebben een swingende stijl van het open huwelijk. Deze onderscheidingen kunnen afhankelijk zijn van psychologische factoren zoals sociosexuality en kan bijdragen tot de vorming van afzonderlijke Polyamory en Swinging gemeenschappen. Ondanks hun verschillen, maar alle open huwelijken hebben gemeenschappelijke problemen: het gebrek aan sociale aanvaarding, de noodzaak tot behoud van de relatie als koppel, en de noodzaak om jaloers te beheren rivaliteit.
